Marres heeft jou nodig!

Heb je je ooit afgevraagd hoe het is om geen kunst te kunnen zien?

Op het moment kun je niet naar een concert, museum of voorstelling en merk je misschien dat je met een beeldscherm toch indrukken mist.
De sfeer, om te beginnen. Maar ook geur en gevoel (of het bedenken hoe iets zou voelen als je eraan zou mogen komen) zijn via een plat beeld toch echt anders.

Iemand die het zintuig zicht mist, maakt vaak intensiever gebruik van zintuigen als tast, reuk en gehoor. Als je wel eens een rondleiding van Marres hebt meegemaakt, weet je dat wij graag al je zintuigen wakker maken. Nu je ook school grotendeels via de computer moet volgen en vakken als muziek en tekenen vaak wegvallen, willen we je graag tussen wiskunde en Nederlands even meenemen in een fijne herinnering van… jou!

Je hebt vast wel eens iets gezien of gehoord (een beeld, schilderij, muziekstuk, rapper, DJ, theater, toneel, dans) waar je even helemaal van ondersteboven was. Een dikke ‘WOW!’ of juist een heel zacht ‘ohh…’, ontroering of zelfs een lachbui?

In onze ‘Onzichtbare Collectie’ verzamelen we ingesproken ervaringen met kunstwerken. In eerste instantie werden die verteld door mensen die in de kunst werken. In de tweede fase laten we juist mensen aan het woord die ‘alleen maar’ vanuit hun gevoel en ervaring vertellen. Kennis van de achtergrond van een kunstwerk of uitvoering is dus niet nodig!

Je kunt twee dingen doen:

  1. Luister naar de gesproken kunstverhalen, laat je verbeelding gaan en transformeer je verbeelding naar beeld, door te tekenen of te boetseren. Deel je creatie vervolgens met ilse.vanlieshout@marres.org
  1. Spreek je eigen verhaal in. Kies een culturele ervaring die veel indruk op je gemaakt heeft. Dit kan een kunstwerk zijn, maar ook een dansvoorstelling of een concert waar je bent geweest. Probeer al je zintuigen te gebruiken bij het beschrijven van deze complete ervaring.
    Vertel ons je naam en waar je het kunstwerk voor het eerst zag, hoe het eruit zag, wat dit kunstwerk en eventueel de kunstenaar/maker voor je betekent.Je kunt voor het gemak eerst een lijstje maken met alle zintuigen onder elkaar en daar steekwoorden achter schrijven, bijvoorbeeld:
    -Tast: ‘Het voelde een beetje glibberig.’ of ‘Ik mocht er niet aankomen maar ik denk dat het scherp zou zijn.’
    -Geur: ‘Ik kon het kunstwerk zelf niet ruiken maar er stond een mevrouw naast me met heel veel parfum op, die rook een beetje zoet en stoffig .’
    Enzovoort, probeer zoveel mogelijk terug te halen uit je herinnering!Om de opname te maken heb je een telefoon, laptop of tablet nodig waar je met de dictafoon app (of een vergelijkbare app) audio kunt opnemen. Daarbij is het belangrijk om de ervaring in een rustige omgeving op te nemen, zodat er zo min mogelijk storende bijgeluiden zijn. Je kunt je fragment eventueel nog bewerken in bijvoorbeeld de Garageband-app.   Stuur je fragment naar ilse.vanlieshout@marres.org , dan zetten wij het voor je online op onze website!

We dagen jullie uit om je eigen kunstervaring op te nemen!

Via deze link kun je alvast luisteren naar een aantal personen die jullie zijn voorgegaan.

De Onzichtbare Collectie  is een verzameling audiobeschrijvingen van visuele kunstwerken, die verteld worden door verschillende kunstkenners. De Onzichtbare Collectie werd tijdens de Museumnacht Amsterdam in 2018 gelanceerd door Mediamatic. In 2019 heeft Marres zich aangesloten als partner van dit project. Deze collectie is een doorgaand project en blijft groeien. 

 

 

‘Yes, please!’ Tweede en voorlopig laatste deel..

tekst: Hanneke van Dongen

Deze blog heeft lang op zich laten wachten.
De bedoeling was uitgebreid verslag te doen van de rondleidingen die 10, 11 en 12 maart plaatsvonden. Op dat moment waren we nog in het stadium ‘geen handen schudden’. Aan het einde van dezelfde week viel het doek voor ettelijke tentoonstellingen, voorstellingen, optredens en dus ook voor ‘Yes, please!’.

Vervolgens werd elke aanzet tot deze blog achterhaald door nieuwe feiten en maatregelen en ziet het er inmiddels naar uit dat ‘Yes, please!’ niet meer door publiek ervaren zal worden. Dus ook niet door leerlingen.

10 en 11 maart werd ‘Yes, please!’ bezocht door 5e jaars leerlingen VWO van het Porta Mosana College. Er lag een heldere opdracht vanuit school: de leerlingen waren bezig aan hun eindpresentatie voor CKV*.
Aan Marres het verzoek om deze leerlingen een handje te helpen bij het vinden van inspiratie en invalshoeken, vanuit de bestaande tentoonstelling.

Een deel van het team educatie heeft zelf CKV gegeven in het regulier onderwijs, Marres heeft inmiddels heel wat ervaring met onderwijs op maat en de tentoonstelling over erotische fantasieën, juist bij deze doelgroep, bleek enorm drempelverlagend te werken.
De rondleidingen en bijbehorende workshops werden een mix van luchtig vermaak (bijvoorbeeld in De Keuken, waar zweepjes en andere attributen natuurlijk wel wat hilariteit veroorzaakten), diepe concentratie (in Het Membraan), speelse verwondering, ontspanning (de ruimte met het tapijt) en serieuze gesprekken. Voor nagenoeg elk persoonlijk CKV-onderzoek werd een passende insteek bedacht om naar de tentoonstelling te kijken. Zo was er een leerling die dacht ‘niks te kunnen’ met deze expositie, omdat zij met architectuur bezig was. ‘Maar deze expositie staat in een gebouw.. Wat valt je op aan dit gebouw? Hoe hebben de makers gebruik gemaakt van het huis van Marres, waar denk je dat ze tegenaan gelopen zijn en hoe hebben ze dat opgelost?’
De gesprekken gingen -zoals altijd bij Marres- vanuit de persoonlijke beleving van de leerlingen naar de buitenwereld. Deze insteek is meteen het grootste verschil tussen reguliere rondleidingen en de zintuiglijke benadering van Marres.

Een veelgehoorde reactie was: ‘Dit had ik helemaal niet verwacht, dit is écht leuk!’ Bij doorvragen bleek dat twee dingen als verrassend en positief ervaren werden: het feit dat alle gesprekken vertrokken vanuit de leerlingen zelf; hun mening, gevoel, ervaring of visie en het feit dat je in ‘Yes, please’ nu eens niét overal vanaf moest blijven.

De ruimte om fysiek contact te mogen maken met de werken in de tentoonstelling in combinatie met gesprekken over kunst, CKV, intimiteit, vertrouwen en wat al niet meer, maakte dat de meeste leerlingen anders vertrokken dan ze binnenkwamen.
De sfeer ging van giechelig via aandachtig naar een groeiend besef dat de enige grenzen die er naast de wettelijke grenzen werkelijk toe doen, de grenzen zijn die jij voor jezelf bepaalt.

12 maart kwam er een groep kleuters van de Montessorischool naar Marres. Hier werd uiteraard niet over zinnelijke fantasieën gepraat, de kinderen werden meegenomen in een tactiele ervaring zonder erotische context. Voor de kleintjes die gewend zijn aan ‘Kijken met de oogjes, niet met de handjes!’ werd de ervaring van mogen voelen en daar woorden aan geven of over tekenen, een bijzondere belevenis.

Al met al.. na de eerste rondleidingen en workshops was het team educatie overrompeld, ontroerd en vooral verdomd gemotiveerd om uit ‘Yes, please!’ alles te halen wat er te bieden was. En dat was veel.
Zoals heel veel andere mooie initiatieven die ‘on hold’ staan, mag het nu even niet zo zijn.
Maar nu we in onze directe fysieke contacten plots zo beperkt worden, is er wellicht des te meer ruimte voor onze fantasie, op welk gebied dan ook..

We werken achter de schermen door aan ons educatieve programma en in onze dagdromen verheugen we ons alvast weer op de volgende groepen leerlingen, al zal dat waarschijnlijk in een nieuwe tentoonstelling zijn.

Intussen nodigen we jullie graag uit om het virtuele aanbod van Marres te bekijken. Een interview over het maakproces van ‘Yes, please!’ vind je hier . 
Het hele virtuele aanbod (misschien wil je jouw ervaring van ‘Yes, please!’ met ons delen in de Onzichtbare Collectie?) vind je hier.

*CKV: Culturele en Kunstzinnige Vorming, een landelijk verplicht vak voor alle leerlingen in het middelbaar onderwijs.