De nieuwe tentoonstelling: Marijn van Kreij

Vanaf 30 juni is er bij Marres de nieuwe tentoonstelling te zien: Marijn van Kreij, Nude in de Studio.

Hierin zal het werk van van Kreij te zien zijn waarvoor Picasso een inspiratie was. In 1955 verhuisde Picasso naar zijn atelier naar een pand genaamd ‘La Californie’, een prachtige villa met indrukwekkende ramen. Deze locatie in Zuid-Frankrijk spreekt tot de verbeelding wat betreft de zomerse sfeer aan zee, en is door Picasso vele keren nageschilderd.

Marijn van Kreij gebruikte deze schilderingen van Picasso als model voor zijn eigen werken, waarin het vooral draait om de handeling van het schilderen en tekenen zelf die hij steeds herhaalt. Het wordt een zomerse tentoonstelling met vele tekeningen en schetsen, maar ook ‘klankmobiles.’

Bij educatie gaan wij weer verschillende programma’s ontwikkelen die passen bij deze zomers sfeer, en waar wederom de zintuigen centraal staan. Voor een culturele zomerweek vanuit Tout Maastricht, genaamd Maastricht Aan Zee zijn we bezig met het ontwikkelen van een programma met geur. De jongeren gaan proberen de zomer in een flesje te vatten.

 

Onderzoek naar participatie in Marres #2

Uitleg over dit onderzoek was al te lezen in een eerdere blogpost.

Read about the other research of Jole Martinenghi.

In deze post wil ik de resultaten van het onderzoek bespreken. Vanuit het boek The Participatory Museum[1] is er een lijst met criteria voor goede participatie opgesteld. Een aantal voorbeelden van criteria:

  • Participanten moeten persoonlijke vervulling kunnen halen uit hun participatie.
  • De culturele instelling moet duidelijk maken aan participanten dat hun deelname voor hen veel waard is.
  • Een participatieactiviteit moet een sociaal aspect in zich hebben.
  • Het participatietype moet passen bij de instelling.
  • De evaluatie van een participatieactiviteit moet adaptief zijn, en participanten moet aan de evaluatie kunnen participeren.

Om informatie te verkrijgen over dit project is Ilse van Lieshout geïnterviewd (hoofd educatie bij Marres), en zijn een aantal deelnemers geïnterviewd.

Deze lijst is langs het Dreaming Awake jongeren project gelegd. Hieruit bleek dat er al veel van de criteria-lijst terugkomt in de het project. Zo is het Dreaming Awake project een zeer sociaal project waarbij jongeren met verschillende culturele achtergronden met elkaar in aanraking komen. Ook waren er per zaterdag veel verschillende soorten activiteiten waardoor er voor iedereen wel wat wils bij zat. Tevens blijkt uit eerdere projecten dat met een aantal van de deelnemers een duurzame relatie wordt opgebouwd, wat een van de belangrijkste redenen om participatie te betrekken in een instelling.

[1] Nina Simon, The Participatory Museum, Santa Cruz: Museum 2.0, 2010, II.

Geïnteresseerd geraakt? Voor meer informatie of het gehele onderzoek mail naar educatie@marres.org.

Geurchallenge: probeer hem nu!

Na de smaakchallenge geïnspireerd op Ferran Adrià, is er nu geurchallenge voor in onze tuin.

 

Gebruik dit filmpje of beluister de losse geluidsbestanden terwijl je door de tuin loopt.

De geurchallenge is bedoeld om je bewuster te worden van de reukzin, in onze tuin zijn veel verschillende geuren te ruiken waarmee je allerlei verschillende dingen associeert. Gedurende deze challenge ga je proberen dit in kaart te brengen. Je kunt dit zelfstandig in de tuin van Marres doen, maar je zou eenzelfde opdracht ook op andere plaatsen kunnen proberen.

Download hier het formulier met uitleg en benodigdheden.

 

Research in visitor’s sensory knowledge

Another research at Marres this year is done by Jole Martinenghi.

(lees het andere onderzoek hier)

Jole:
‘My thesis aims at exploring the role of contemporary art institutions in shaping a sensible and sensory knowledge in the visitors, considering Marres as the main case study. Indeed, the body is just another – and not of less importance – medium to encounter reality beyond the mind. Pedagogical studies have produced a great number of research on the way children encounter the world through their senses. However, once a subject leaves the life’s step of childhood, he gradually unlearns how to sense the world in order to develop cognitive skills that are considered to be more relevant in the process of knowledge production. It’s in this context that the educational program at Marres plays a fundamental role as its constructivist approach helps participants in developing a physical and multisensory engagement with art. In the Dreaming Awake Jongeren Project, for example, young students and children were involved in realizing their idea of dreamscape by means of their body: dancing, playing instruments, painting and so on! By doing so they entered “an alternative world imaginatively and pay heed to different dimensions within it” discovering that “embodied experiences do not only aid in the construction of knowledge; they also help make this knowledge meaningful”.’

Quotes:
Hubard, O. (2007). “Complete Engagement: Embodied Response in Art Museum Education”. Art Education, 60(6), pp. 46-53.

Onderzoek naar participatie in Marres

Read about the other research of Jole Martinenghi.

Dit jaar worden er verschillende onderzoeken gedaan bij Marres. Één daarvan is een onderzoek naar hoe Marres omgaat met participatie en dan wel in de definitie van Nina Simon. Simon heeft in 2010 haar boek The Participatory Museum gepubliceerd waarin zij uitlegt wat participatie als methode kan betekenen voor musea en hoe dit in de praktijk toegepast kan worden. Een definitie die zij geeft: ‘I define a participatory cultural institution as a place where visitors can create, share, and connect with each other around content.’[1]

Omdat het zintuiglijke voor Marres zo’n groot onderdeel is in hun visie, waarmee onder andere bereikt moet worden dat de ervaringen van de tentoonstelling bij Marres voor een grote groep mensen toegankelijk is, lijkt participatie een toepasselijke manier om te verwerken in de omgang met het publiek van Marres. Bij participatie wordt het publiek, mogelijk in vergaande vorm, betrokken bij het instituut op allerlei vlakken. Dit kan gaan van beleid, tot keuze in tentoonstellingen, van het ontwikkelen van materiaal tot educatie en communicatieactiviteiten.

Om goed te kunnen onderzoek in hoeverre Marres hier nu gebruik van maakt en waar zij op dit gebied nog kunnen verbeteren heb ik onderzoek gedaan naar een recent project: Het Dreaming Awake jongerenproject. Ik heb de ideeën van Simon gelegd langs interviews met participanten en de coördinator van dit project (Ilse van Lieshout).

In een toekomstige blogpost bespreek ik de resultaten van dit onderzoek.

[1] Nina Simon, The Participatory Museum, Santa Cruz: Museum 2.0, 2010, II.